
Stało się. W te wakacje kupiłem swój pierwszy jednoślad.
Stało się. W te wakacje kupiłem swój pierwszy jednoślad.
Marzeniem od zawsze było mieć własny motocykl.
Trudnością - jak to zwykle bywa - było wszystko wokół: brak uprawnień („bo po co robić, to takie niebezpieczne” - mówili rodzice), brak czasu, fundusze, które zawsze znajdowały bardziej „rozsądne” przeznaczenie.
Ale w końcu, mając 47 lat - udało się.
(powiększ)Ktoś pewnie napisze: „kryzys wieku średniego”.
Może. Ale ja bym to nazwał inaczej - urealnieniem swoich priorytetów.
Zrozumieniem, że marzenia nie są po to, żeby je odkładać.
Kiedy jesteśmy młodzi, wszystko wydaje się możliwe - tylko „nie teraz”. Jeszcze będzie czas, jeszcze przyjdzie moment, jeszcze zdążę. A potem…
Potem przychodzi praca, dom, rodzina, kredyty, obowiązki - i w pewnym momencie uświadamiasz sobie, że tego „potem” już nie ma.
Że „kiedyś” to właśnie dziś.
Jedni mówią na to kryzys, ja wolę mówić - przebudzenie.
(powiększ)Mój pierwszy motocykl
Na początek - idealny. Zontes C 125 - lekki, nowoczesny naked z pazurem.
Nie za mocny, ale wystarczający, by poczuć wolność, wiatr i radość z jazdy.
Z silnikiem, który reaguje na każdy ruch manetki, z prowadzeniem, które daje pewność, i z wyglądem, który przyciąga wzrok.
Dla mnie - spełnienie marzenia w najbardziej realnej formie.
(powiększ)Jazda - coś więcej niż przemieszczanie się
Nie chodzi tylko o maszynę. Chodzi o stan ducha.
Kiedy jadę, świat zwalnia.
Nie ma telefonu, nie ma listy rzeczy do zrobienia, nie ma myśli o pracy.
Jest tylko droga, dźwięk silnika i zapach lasu.
Każdy zakręt wymaga pełnej uwagi, każde przyspieszenie daje zastrzyk endorfin.
To coś pomiędzy medytacją a przygodą - czysty reset dla głowy.
Jazda motocyklem po leśnych drogach, wśród zapachu igliwia, śpiewu ptaków i promieni słońca przebijających się przez drzewa… to inne doświadczenie niż jakakolwiek jazda samochodem.
W aucie jesteś od świata oddzielony - szybą, blachą, klimatyzacją.
Na motocyklu jesteś częścią drogi, powietrza i chwili.
To uczucie, którego nie da się opisać, trzeba je po prostu przeżyć.
(powiększ)A wszystko to możliwe było dzięki mojej żonie - która przeszła moje oczekiwania, sama mnie zawiozła do sprzedawcy i pomogła wybrać motocykl.
Bez jej wsparcia pewnie dalej bym tylko „myślał, że kiedyś kupię”.
Także kochani - do zobaczenia na trasie!
Przydał się ten tekst?
Nowe teksty na maila
Raz na jakiś czas, gdy pojawi się nowy wpis albo projekt. Bez reklam.
Masz pomysł, pytanie albo uwagę? Napisz do mnie:Włącz JavaScript, żeby zobaczyć adres e-mail




Komentarze
Jeszcze nikt nie skomentował. Możesz być pierwszy.